Απάντηση του Ξενοφών Μπρουντζάκη στην συνέντευξη του κ. Καλατζή

Του διαλόγου τα εννιάμερα με λειτουργό Δεσπότη… 

Απάντηση  στην «αυθόρμητη» συνέντευξη του κ. Καλατζή, Γ.Γ Γραμματέα Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας

Ο διάλογος προϋποθέτει πριν από όλα καλή θέληση, στοιχειώδη ειλικρίνεια - η οποία να μην υπονομεύεται εμφανώς  από προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες και απροκάλυπτες εκκλησιαστικές παρεμβάσεις -  και μια στοιχειώδη έστω αίσθηση του δημοσίου συμφέροντος.

Για να είμαι ειλικρινής και με τον εαυτό μου και με τους συμπολίτες μου, στην συνάντηση που είχαμε με τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, κ. Καλατζή, παρουσία υπουργών και βουλευτών καθώς και μελών της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα, υπό τον Δήμαρχο Τήνου κ. Ορφανό, αποκόμισα την εντύπωση μιας αντιαισθητικά στημένης παρωδίας από μεριάς της πολιτείας.

Από τη μια, ο Δήμαρχος Τήνου εξέφρασε με απόλυτη σαφήνεια και παρρησία το πρόβλημα που προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία  κατόπιν των υποβολιμαίων (από την εκκλησία στην πολιτεία)  τροπολογιών και από την άλλη ο γενικός γραμματέας άφησε όλα τα ζητήματά μας αναπάντητα μέσα από μια διαδικασία που κρατούσε τον διάλογο ταχυδακτυλουργικά στο χείλος του γκρεμού.

Δημοκρατία Τεχεράνης

Ήταν για μένα περισσότερο από προφανές ότι φαινόμασταν σχεδόν γραφικοί μπροστά σε μιαν οργανωμένη και βαθύτατη σχέση διαπλοκής Κράτους – Εκκλησίας, με το πολιτικό ενδιαφέρον να εστιάζεται μακράν του αντικειμένου, στην διαχείριση των ψηφοφόρων του νησιού στις επικείμενες εκλογές. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι αίφνης με όλες τις εγγενείς κακοδαιμονίες του νεοελληνικού κρατιδίου των μανδαρίνων και των δαιμόνων της εκκλησίας.

  Όπου απευθυνθήκαμε από πλευράς πολιτείας, προσκρούαμε όλως τυχαίως πάνω σε διαπρύσιους θιασώτες της Εκκλησίας. Όλοι σου έδιναν την ασφαλή εντύπωση ότι λειτουργούσαν σαν διατεταγμένοι υπάλληλοι του Ιερώνυμου. Βρεθήκαμε σε μιαν ιδιότυπη …θρησκευτική δημοκρατία – ανατολικού τύπου. Μερικοί μάλιστα εκπρόσωποι των κομμάτων, μάλλον από συμπάθεια που γεννά η αδυναμία, μας συμβούλευαν με ύφος εμπεδωμένης σοφίας - εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου! - ότι καλό θα είναι να μην τα βάζουμε με την Εκκλησία. Κάθε βουλευτής είχε και τον δικό του Μητροπολίτη να υπερασπιστεί .

Δημοκρατία Τεχεράνης. ( Θα εξαιρέσω τον Νίκο Συρμαλένιο του ΣΥΡΙΖΑ για να είμαι δίκαιος και ακριβής) 

Αυτή την εντύπωση αποκόμισα.

Συνεδρίαση «Ιονέσκο»

Το στημένο παιχνίδι άρχισε με την παρουσία του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου. Ο κύριος Σπυρίδων Σπυρίδων, δυο μέρες πριν, είχε καταφέρει το ακατόρθωτο: να επικυρώσει εκλογές -  παρωδία στις οποίες από 33 εκλέκτορες είχαν ψηφίσει μόνο 8, καταστρατηγώντας την αρχή της αντιπροσωπευτικότητας. Ακόμα, ο άνθρωπος αυτός ο οποίος προφανώς  υπό την πίεση πολιτικών εκκλησιαστικών σκοπιμοτήτων αντέστρεψε το νομικά τεκμηριωμένο δίκιο μας υπέρ του δεσπότη, βρισκόταν εκεί εκ νέου προκειμένου να …κλάψει για το δίκιο μας που ο ίδιος έθαψε, θυμίζοντάς  μου έντονα την μεθοδολογία της Μαφίας που πρώτα δολοφονούν το θύμα τους και έπειτα εμφανίζονται πρώτοι και καλύτεροι στην κηδεία του, οδυρόμενοι και θρηνούντες.

Στον «εποικοδομητικό» κατά Καλατζή, διάλογο δεν ελέχθη τίποτα, παρά μόνο νομικισμοί, αοριστίες, δικονομικές υπεκφυγές, όπου παραδόξως οι εκπρόσωποι της πολιτείας λειτουργούσαν ως porte-parole μιας παντοδύναμης και προκλητικής Εκκλησίας και όχι των πολιτών...

Η «θεσμική» διαβεβαίωση του κυρίου Καλατζή ότι ουδεμία παρέμβαση υπήρξε επί του θέματος από την πλευρά της εκκλησίας, μας προβλημάτισε .

Αναλογιστήκαμε όλοι μας ότι μια ωραία νύχτα, η κυρία Αννούλα Καραμνλή συνήλθε από τις χασμωδίες του ύπνου και σαν από επιφοίτηση θεία,  πετάχτηκε όρθια και αποφασισμένη  να σώσει το ΠΙΙΕΤ, ένα πανελλήνιο Ίδρυμα που λειτουργεί ευρύθμως τα τελευταία 190 χρόνια, μέσα από τρεις συγκεκριμένες τροπολογίες που όλες, όλως τυχαίως και δίχως καμιά παρέμβαση, αναφέρονταν στον Δεσπότη και τον καθιστούσαν απόλυτο κυρίαρχο του Ιδρύματος.

Τυχαία, επισης  και ο Συριανός βουλευτής κύριος Ρήγας, φίλος του Δεσπότη (αλλά αυτό δεν μας βάζει σε σκέψεις)  είχε την ίδια ουρανοκατέβατη ως εξ ιερού  θαύματος, έμπνευση με την Άννα Καραμανλή (η οποία πιθανόν να μην γνωρίζει αν πηγαίνουμε με πλοίο ή με τρένο στην Τήνο)!

Ο κύριος Καλατζής επίσης δεν απάντησε καθόλου στο πώς αίφνης το ίδιο το Υπουργείο,  για να … «σώσει τα ομόλογα του Ιδρύματος από το κούρεμα»,  όπως μας είπε και ευθυμήσαμε, αποφάσισε να μας σώσει – εμάς τους ηλιθίους Τηνίους πολίτες  που δεν ξέρουμε το καλό μας –  με τρεις τροπολογίες εμπνευσμένες από την θεία πρόνοια που προέβλεπαν την σεπτή δεσποτική παρουσία εκ νέου στην προεδρία ενός θεσμού – που δεν δέχεται κληρικούς!

Επίσης δεν μας απάντησε στο γατί δεν ενημερώθηκε έστω ο δήμαρχος του νησιού  και ο Τηνιακός λαός – για να τους στείλουμε βρ’ αδερφέ, ένα δώρο που τόσο στοργικά ενήργησαν ερήμην μας για το καλό μας…

Δεν μας απάντησε, ενώ ερωτήθηκε, για την «Διαθήκη των Κτητόρων» για την οποία μας είπε ότι κατά ανάγκη την διάβασε αλλά δεν τον ενδιαφέρει παρά μόνο ο νόμος 349 του ’76…  

Δεν μας απάντησε αν συμφωνεί με την αντισυνταγματική, απάνθρωπη και ρατσιστική βαρβαρότητα της Ιεράς Συνόδου που  στοχοποίησε  Τήνιους πολίτες, καθολικούς στο θρήσκευμα, τους οποίους παρουσίασε ως πολίτες δεύτερης διαλογής, προκαλώντας τρομαχτική αναστάτωση στην τοπική κοινωνία και συνταγματική εκτροπή.

Δεν μας απάντησε σε τίποτα από όλα αυτά, παρά μόνο μας κατέστησε σαφές ότι η ψήφος του Δεσπότη (που είναι για το καλό μας και αποφασίστηκε χωρίς καμιά παρέμβαση, παρά μόνο για το δημόσιο συμφέρον)  αποτελεί «κόκκινη γραμμή για το Υπουργείο» (!) ευθυγραμμιζόμενος με τον προϊστάμενό του, ευλαβή συνταγματολόγο κύριο Λοβέρδο.

Ο κύριος Καλατζής, για την ακρίβεια, δεν μας απάντησε σε τίποτα ακροβατώντας αυτάρεσκα στην σκηνή ενός πολιτικού θεάτρου όπου τους ηθοποιούς τούς ανασύρουν από τον πολιτικό μπερντέ του Καραγκιόζη…  

Ξενοφών Αλ. Μπρουντζάκης

Συγγραφέας