Πιστεύω πως υπάρχουν απλά μέρη με διαφορετικές ενέργειες και μέρη με μια παράξενη, δικιά τους ομορφιά. Και η Τήνος είναι ένα απ’ αυτά τα μέρη. Δεν είναι ένα νησί για καρτ-ποστάλ, όπως είναι η Σαντορίνη, για παράδειγμα. Η ομορφιά της κρύβεται στη φύση της, στα χωριά της, στα λαγκάδια της, όπου πρέπει να πας και να τα περπατήσεις για να την βρεις.
Το νησί αυτό έχει τη δύναμη ενός αφεντικού, γιατί κάθε σπιθαμή της γης του έχει τους κανόνες της και την ανεξαρτησία της, κι αυτό το είδα ξεκάθαρα σε μια βόλτα που έκανα από τον Τριαντάρο ως κάτω στη Λυχναφτιά. Στον Τριαντάρο συνάντησα έναν υπέροχο παλιό πολιτισμό, που ζει ακόμα, και μετά από λίγο, λίγα μέτρα παραπέρα, στο δρόμο προς τη Λυχναφτιά, ένα ποιμενικό τοπίο – και ακόμα λίγο πιο κάτω, τίποτα. Κι αυτό το “τίποτα’ σημαίνει υπέροχη θέα, πλαγιές βαμμένες κίτρινες και ανεμόμυλους, όλα να βάφονται κοφτερά από το φως του δειλινού. Σ’ αυτό το “τίποτα”, σ’ αυτό το αγνό μέρος, όλα είχαν κάτι, και όλα ήταν κάτι. ...
Σχόλια:
0 σχόλια:
Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.