Με τα μέρη π'αγαπάς, δεν μπορεί να είσαι αντικειμενικός. Εξού και θα προσπαθήσω να μετριάσω τη χρήση των υπερθετικών χαρακτηρισμών και επιθέτων για να μην με χαρακτηρίσεις υπερβολικό.
Που θα το πεις και τσάλεντζινγκ, να σε περιπατήσω σε ετούτο δω το χωριό και να μην σου αρχίσω στα ζούπερ, στα ντούπερ και στα γουάου.
Βρισκόμαστε στον Πύργο. Όχι στον Λευκό Πύργο (αν και το λευκό, μπορώ να στο υποσχεθώ), μήτε στον Πύργο Ηλείας: αλλά σε ένα από τα ομορφότερα χωριά ετούτης της χώρας. Στην Τήνο ντε. Καταμεσίς τ' Αιγαίου.
Εδώ θα συναντήσεις το αρχετυπικό. Τη γλάστρα με το λουλούδι. Τη βουκαμβίλια και την γαλάζια πόρτα.
Που σου την έχω και στο πιο πετρόλ, αν θες να τη συνδυάσεις με ένα ξεβαμμένο τζην, μία θαλασσιά μαντίλα, ένα κοραλί φουλάρι.
Ή στο πιο σκούρο μπλε, αν σε εκφράζει η πιο κλάσικ αυστηρότητα και επιζητάς το πιο γεωμετρίκ στην εξώπορτα.
Εννοείται πως τόχουμε και σε άλλα χρώματα. Στο φυστικί, το βερικοκί, το κροκέ. Μην μου ανησυχείς και η παλέτα μας είναι ανεξάντλητη.
Για εσέ μάλιστα που βαριέσαι τη μονοτονία της ευθείας γραμμής και της ορθής γωνίας, υπάρχει η αψιδωτή πόρτα. Που μην την προσπερνάς, με τέτοια ευκολία -κόπιασε να περιεργαστείς το ρόπτρο.
Διαθέτει αριστοκρατίκ μανικάκι, δαχτυλίδι με ρουμπίνι και φροντισμένα βαμμένα νύχια. Διότι μπορεί να είσαι ρόπτρο, αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για να αμελήσεις το πεντικιούρ / μανικιούρ σου.
Ναι, πέραν της καρτ ποστάλ ομορφάδας του Πύργου, αυτό που με γοητεύει και με συγκινεί στους περιπάτους μου εδώ, είναι οι λεπτομέρειες.
Οι μαρμάρινες κολώνες στις εισόδους των σπιτιών.
Με τα λελουδάκια και τις γιρλάντες και την μίνιμαλ κομψότητα.
Τα μεταλλικά ρόπτρα. Που κανένα τους δεν είναι ίδιο με τ'αλλουνού.
Και που κάποιος ασχολήθηκε κάποτες για να τα φιλοτεχνήσει.
Παρατηρώ τις καμπάνες και τις εισόδους των εκκλησιών. Τους μαρμάρινους σταυρούς τους.
Και βεβαίως, τα υπέρθυρα. Τ'απαύγασμα της τηνιακής καλλιτεχνίας. Το ζωντανό τεκμήριο της τεράστιας παράδοσης πούχει ετούτο το νησί στην τέχνη του μαρμάρου.
Υπέρθυρα πούχουν τη χρησιμότητά τους. Π'αφήνουν τον αιγαιοπελαγίτικο αγέρα να εισχωρήσει μέσα στις οικίες. Σαν φυσικό ερκοντίσιον. Σαν έξυπνο εξαερισμό.
Και από σχήματα και ιδέες, άλλο τίποτις! Κύκλοι, πολύγωνα, αστεράκια, ό,τι βάλει ο νους σου τόχουμε σε υπέρθυρο.
Και πιο εντυπωσιακά και σύνθετα. Με δικέφαλους αετούς και σταυρούς και στέμματα κι αψίδες. Σαν τέμπλο εκκλησιάς. Σαν εργόχειρο απάνω στο μάρμαρο.
Που δε'ν'τυχαίο καθόλου. Γιατί ετούτο το χωριό είναι η πατρίδα της μαρμαροτεχνίας. Και γέννησε όχι έναν και δυο, αλλά γενιές ολάκερες από τεχνίτες. Μάλλον σωστότερα, καλλιτέχνες. Που σμίλεψαν κι έδωκαν σχήμα και μορφή στο λευκό που ξεύρεις και σε ορίζει.
Κάθε σου βόλτα στον Πύργο, ξεκινά και καταλήγει στον πλάτανο. Στην πλατεία ντε! Πούναι το συναπάντημα του μέρους. Που σούχει σκιά να ξαποστάσεις. Και μαγαζά να πιείς τη γκαζόζα σου. Ν'απολαύσεις τον καφέ σου.
Και να δοκιμάσεις το περίφημο γαλακτομπούρεκο στο Μεγάλο Καφενέ. Από τα χεράκια της Πόπης. Που δεν ξεύρω αν είναι η γλυκάδα του μέρους και η σοροπάδα των γραφικών στενών του, αλλά δεν έχεις ξαναφάει καλύτερο.
Κι αφού ξαποστάσεις και ανακτήσεις δυνάμεις, έλα να περπατήσουμε παρέα στους δρόμους του χωριού. Κάτου από τα μπαλκόνια με τα ξύλινα πορτοπαράθυρα.
Αφήσου στην αίσθηση που δίνουν οι μαρμαροστρωμένοι δρόμοι, στα βήματά σου.
Δοκίμασε να διακρίνεις τις αποχρώσεις του λευκού.
Που ξεπροβάλει πίσω από τις καμάρες.
Κι ενώνεται με το γαλάζιο τ'ουρανού.
Και διαμορφώνει μία από τις πιο συναισθηματικές, πιο θεσπέσιες και καθαρές εικόνες αυτής της πατρίδας που καταφέρνει ακόμα να με συγκινεί.
Εδώ στον Πύργο θα βρεις τη λαμπρότητα και την αρχοντιά μίας λαϊκής παράδοσης. Που κι αν δεν υπήρξε ποτέ πλουσία και μεγαλοαστική, σου αποδεικνύει ότι ξεύρει καλά από υψηλή αισθητική. Σε κάθε βήμα και σε κάθε ανάσα σου.
Μία πατρίδα φωτεινή. Με αδρές γραμμές.
Καμωμένη με τα βασικά συστατικά του ήλιου και της πέτρας της.
Αχ, πόσο με ημερώνουν αυτοί οι περίπατοι στον Πύργο. Πόσο γαληνεύουνε τα μέσα μου και τρυφεραίνουνε τις σκέψεις μου. Πολύτιμο στολίδι στη μνήμη και στο νου μου.
Σχόλια:
0 σχόλια:
Τα σχόλια θα αναρτώνται εφόσον υπάρχει Όνομα και Επίθετο σχολιαστή, σε διαφορετική περίπτωση (ψευδώνυμο ή ανώνυμα) θα διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα.